جدا سازی و شناسایی باکتری های مقاوم به پرتو های یونزا Deinococcus sp و .Brevundimunas sp از کویر لوت ایران وسنجش میزان مقاومت این باکتری ها به پرتو گاما

سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 3,269

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MICROBI03_017

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1396

چکیده مقاله:

باکتری هایی که در مناطق سخت زندگی می کنند از مکانیسم های ترمیمی ویژه ای برخوردارند. یک نمونه از آنها باکتری های مقاوم بهخشکی می باشند که در مقابل پرتو های یون زا نیز از مکانیسم های ترمیمی مشابهی استفاد می کنند و آسیب های وارده به ژنوم خود راترمیم می نمایند. داینوکوکوس رادیودورانس به عنوان مقاوم ترین سلول رویشی به پرتو های گاما و فرابنفش شناخته شده و توجه محققانرا به خود جلب نموده است. در این این مطالعه به جدا سازی، شناسایی و بررسی باکتری های مقاوم به پرتو گاما از خاک مناطق بسیارخشک ایران می پردازیم. تعداد 24 نمونه خاک از مناطق مختلف کویر لوت جمع آوری شد. نمونه ها پس از تیمار اولیه با 10 کیلوگریپرتو کاما، به محیط کشت TSBمنتقل شد. به منظور بررسی میزان مقاومت به پرتو، سویه های جدا شده در معرض دوز های مختلف پرتو گاما قرار گرفتند و تعداد باکتری های زنده شمارش شد. شناسایی سویه های مورد نظر با آنالیز مولکولی ژن 16s rRNA و بررسی های فیلوژنی صورت پذیرفت از 20 سویه جدا شده، 3 سویه به نام های LD5, LD4 و LD7، مقاومت بیشتری به پرتو گاما نشان داد. این سویه ها گرم منفی و میله ای شکل با کلنی هایی صورتی رنگ بودند. جدایه LD4 به 15 کیلوگری پرتو گاما مقاومت نشان داد اما جدایه های LD5 و LD7 در برابر 10 کیلو گری مقاوم بودند. بررسی های مولکولی و رسم درخت فیلوژنی نشان داد که جدایه های LD4 و LD5 متعلق به جنس داینوکوکوس بوده و جدایه LD7 متعلق به جنس برووندیموناس می باشد. مقاومت بالای این جدایه ها در برابر آسیب های وارده به ژنوم، آنها را به عنوان گزینه مناسبی برای حذف فلزات سنگین و نیز تصفیه پساب آلوده به مواد رادیو اکتیو مطرح می کند.

نویسندگان

جابر عباس زاده

بابلسر، دانشگاه مازندران، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی

مجتبی محسنی

بابلسر، دانشگاه مازندران، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی

آیت الله نصرالهی

تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تنکابن، گروه قارچ شناسی