تحول در رویکرد مدیریت کلان و کشورداری از سبک مدیریت توام با مالکیت دولت به سبک سیاست گذاری دولت و خصوصی سازی مالکیت در جمهوری اسلامی ایران

آیین کشورداری بر اساس اسناد بالادستی نظام و سیستم حکومتی ترسیم می گردد. جمهوری اسلامی نظامی مبتنی بر اسلام است. اسلام دارای سیاستهای حکومتداری است. امام علی (ع) به مالک اشتر برخی از سیاستها را گوشزد نموده است. قانون اساسی جمهوری اسلامی نیز از مدیریت دولتی مبتنی بر مالکیت مختلط با تکیه بر اصل اساسی مالکیت دولتی و تبعی بودنمالکیت خصوصی و تعاونی تاکید دارد. در سال 1373 و بعد از آن همواره سیاستهای کلی نظام در مجمع تشخیص مصلحت نظام تصویب و توسط رهبری نظام به قوای سهگانه جهت اجرا ابلاغشده است.اجرای سبک حکومتداری آرزوی ملت ایران هست و سبک اسلامی در کشورداری موردحمایت مسلمانان است. قانون اساسی به تصویب بالای ملت ایران رسیده است و آن را سبک مدیریت اسلامی میداند. سیاست ابلاغی از سوی مقام رهبری بر اساس اختیارات قانونی مندرج در قانون اساسی صورت پذیرفته است. روند و سبک مدیریت در سه سند متون دینی، حقوق اساسیجمهوری اسلامی ایران و سیاستهای ابلاغی ولایت فقیه یکسان نیست و نوعی تغییر در مدیریت و کشورداری احساس میشود. مبنای حکومت امام (ع) بر تکیه بر قانون گرایی است. قانون اساسی جمهوری اسلامی تاکید بر مالکیت دولتی و مدیریت مبتنیبرآن دارد. سیاستهای ابلاغی تصمیم بر خصوصیسازی اقتصاد دولتی و مدیریت مبتنی بر سیاستگذاری دارد. تعارض ظاهری بین اسناد بالادستی حکومتداری باید در اجرا حل شود اما با چه سبک مدیریتی باید حکومتداری کرد این پژوهش با مطالعه کتابخانهای از منابع دینی، حقوقی و سیاسی، سعی در فهم قواعد حکومتداری، تفاوت سبکهای حکومتداری در دین، قانون اساسی و سیاستهای ابلاغی به منظور اجتهاد و کشف روش درست حکومتداری در ایران دارد.

کلیدواژه ها:

خصوصیسازی ، سیاستگذاری ، مدیریت ، اقتصاد کلان ، اسلام ، ایران ، امام خمینی (س)/ امام علی(ع)