ارزیابی نقش مولفه های کیفیت قلمرو پیاده در سرزندگی و کارآمدی پل تفریحی نمونه موردی پل طبیعت اهواز

نشاط و سرزندگی یکی از مولفههای اصلی در طراحی شهری است، به عبارتی محیط های شهری سرزنده که به لحاظ کیفیت قابلیت پیاده مداری توقعات شهروندان را از آن محیط برآورده میسازند میتوانند زمینه ساز تعاملات اجتماعی بین افراد جامعه، افزایش سرمایه اجتماعی و توسعه اقتصاد خلاق شوند با این وجود نقش فضاهای شهری که فرهنگ جامعهدر بستر آن ارتقا مییابد در کشور ما رو به افول است و سرزندگی شهروندان نادیده گرفته میشود. با نگاه دوباره به سواحل رودخانه ها و فرصتهایی که فعالیتهای اطراف آن بوجود میآورند،میتوان دریافت که اتصال دو طرف ساحلرودخانه بواسطهی پل یکی از فرصتهای قابل تامل و مهم حاشیه رودخانه است، بازآفرینی فضاهای اتصال دهنده و فصل مشترک دو طرف رودخانه در حوزه معماری به عنوان یکی از نقاط قوت شهرها و فرصت تقویت ارتباط اجتماعی مردم شهرمحسوب میشوند، طراحی معماری چنین فضاهایی و به دنبال آن بوجود آمدن فعالیتهای سازگار با آن امکانبرخورداری ازیک کیفیت مطلوب را برای پیاده بوجود آورده و احساس رضایتمندی از محیط را در ذهن شهروندان بوجود میآورد، که با گذر زمان احساس تعلق خاطر را به دنبال خواهد داشت. این تحقیق با هدف ارایه یک چهارچوب نظریبرای درک ارزشهای اجتماعی و نقش فضاهای شهری عمومی در کیفیت زندگی شهری در پل طبیعت اهواز انجام پذیرفت نتایج نشان داد عواملی نظیر سرزندگی ،انعطاف، ایمنی از توقعات مردم از محور حرکتی پیاده بوده و با طراحی فضایی محور پیاده پل میتوان این فضای شهری را به محیطی پاسخگو برای شهروندان تبدیل کرد.

کلیدواژه ها:

سرزندگی ، حرکت پیاده ، پل طبیعت ، فضای شهری