کشف، تجلی و القاء سبوحی در معراج از نگاه مولانا

حق تعالی، حضرت ختمی مرتبت (ص) را، در شب هفدهم رمضان، یک سال قبل ازهجرت از مکه به مدینه، از منزل ام هانی به معراج برد. به سفر حضرت ختمی مرتبت(ص) از مکه به بیت المقدس اسری، و به عروج ایشان در مراتب عالی عوالم، که در باطنعالم ملک است، معراج گویند. جبرییل از فرشتگان عالی مقام، تا مراتبی از عوالم، همراهحضرت در این سیر و معراج بوده است. حضرت ختمی مرتبت (ص) با براق که هماناعمال و عقاید تشخص یافته و یا مرتبه شهود می باشد در عوالم سیر کردند. در ایننوشته با استناد به اشعار مولانا وصف و روشن خواهد شد که معراج نوعی کشف است، وهم چنین قسمی از اقسام تجلی است که با تجلی اسمای افعالی، شروع و به تجلیاسمای صفاتی و اسمای ذاتی کشیده می شود؛ وهم چنین روشن خواهد شد که معراجنوعی القاء سبوحی است، یعنی افاضه ای است که از عالم غیب بدون واسطه در قلبپیامبر وارد شده است. مولانا همه این واردات غیبی را به تناسب استعداد شخصیتیمانند پیامبر (ص) بیان می کند که شایستگی آن را دارد که مقام ظهور و تفصیل اسماءو صفات حق تعالی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کشف ، تجلی ، القاء سبوحی