نگاهی به شورش اسماعیل سمیتقو (سیمکو) در شمال غرب ایران

بعد از تشکیل مجلس دوم در تهران، وکلای مجلس به کارهای مهمی دست زدند تا اوضاع کشور را سر و سامانی دهند که از جمله می توان به اصلاح گمرکات و استخدام مستشاران مالی اشاره کرد. بیگانگان که در این زمان راضی به اصلاحات داخلی ایران نبودند، با وجود داشتن قوای کافی در منطقه، درصدد بهانهای برای ورود مجدد قشون خودبه ایران بودند، تا طبق معاهده 1907 میلادی منطقه تحت نفوذ خود را اشغال نمایند. در این زمان، اولتیماتومی از سوی روسیه، علیه ایران صادر شد که در آن تهدید به فتح تهران شده بود. بنابراین دولت مشروطه ایران از مواضع اصولیخود دست کشید و با توجه به ترس از وجود مجلس که آن را مخالف سیاست مملکت میدانست، در دی ماه 1290ه.ش، مجلس مشاوره ای مبنی بر تعطیل مجلس متعقد وبلافاصله مجلس، تعطیل شدهومداخلات روسیه، تشدید گردید. با توجه به رقابتهای شدید استعماری و تسلط بیگانگان بر اوضاع کشور، خطه آذربایجان نیز از نظر آنها دور نماند وچندین بار مورد حمله عناصر بیگانه از جمله روسیه و عثمانی قرار گرفت و صحنه رقابت های آنها شده و مردم منطقه شاهد حوادث سهمگینی از قبیل اشغال مرزها بوسیله عثمانیها و دخالت غیرمجاز آنها در شهرها و روستاها و حمایت ازاهل تسنن، اختلاف مستبدین با مشروطه خواهان، تجاوز قشون به ایران و حمایت از مسیحیان و تحریک آنها بر ضد مسلمین، ایجاد تشکیلات نظامی وقوای مسلح جیلوها 1 کهدر اصل آشوریان مهاجرعثمانی بودند،ورود مارشیمون،رهبر مذهبی مسیحیان و حمایت میسیونرهای خارجی از او، کشتار علما و سادات و قتل عام اهالی شهرها و دهات، بودند. پس از سلسله حوادث فوق الذکر، سرانجام عناصر استعماری با مشارکت عوامل داخلی خود در ایران، اسماعیل سمیتقو (سیمکو)، را که ریاست ایل بزرگ اشکاک بر عهده او بود، علم کردند، تا بتوانند با تلقین اندیشه استقلالاکراد به او، گامهای موثرتری در جهت منویات توسعه طلبانه خود بردارند. اسماعیل، کار خود را با قتل و غارت و راهزنی در منطقه آغاز کرد و چندی بعد، بخیال استیلا بر شهرهای اطراف و کسب قدرت افتاد و مرکز حکومت خودرا در چهریق (قلعهای نزدیک سلماس)، قرار داد و به آبادی آنجا پرداخت و اقدامات مخرب و ویرانگر خود را در منطقهآذربایجان،آغاز کرد.

کلیدواژه ها:

ایل شکاک ، سیمکو ، آذربایجان ، عثمانی ، قاجار