بررسی قابلیت شناسایی مودها در حالت تحریک طبیعی تکیه­گاهی

یکی از راه های تخمین پارامترهای دینامیکی سازه های موجود، استفاده از پاسخ ارتعاش محیطی می باشد. در مورد سازه های خاص مانند توربینهای بادی، وزش باد مهمترین عامل ارتعاش سازه است در صورتیکه در مورد ساختمانها، ریزلرزه های زمین و ترافیک با ایجاد تحریک تکیه گاهی سازه را مرتعش می کنند. مشاهده شده است زمانی که از داده های ارتعاش محیطی ساختمان برای تعیین پارامترهای دینامیکی استفاده شود تنها تعداد کمی از مودها شناسایی می شوند. در این تحقیق ارتباط بین جرم مؤثر مودی و احتمال شناسایی مود در حالت تحریک تکیه گاهی با استفاده از روش NExT بررسی شده است و نتیجه گرفته شد که مودهای با جرم مؤثر مودی بیشتر از 3% قابل شناسایی و مودهای با جرم مؤثر مودی کمتر از 1% غیر قابل شناسایی می باشند.

کلیدواژه ها:

ارتعاش محیطی ، پارامترهای دینامیکی ، تحریک تکیه­گاهی ، جرم مؤثر مودی