ارزیابی اثرات تغییر اقلیم بر دما و بارش با استفاده از روش کاهش مقیاس

رشد صنایع و کارخانه ها از یک سو و تغییر کاربردی ارضی از سوی دیگر، باعث افزایش گازهای گلخانه ای و در نتیجه برهم خوردن تعادل اقلیمی کره زمین شده است. تحقیقات نشان می دهد که پدیده تغییر اقلیم (Climate Change) با تاثیر بر پارامترهای اقلیمی اثرات منفی بر سیستم های مختلف منابع آب، کشاورزی، و محیط زیست را در پی دارد. عدم لحاظ مطالعات تغییر اقلیم در طراحی سیستم های منابع آب می تواند منجر به نتایجی دور از واقعیت گردد. یکی از روش های بررسی اثرات این پدیده، استفاده از خروجی متغیرهای اقلیمی شبیه سازی شده توسط مدلهای جهانی می باشد. این مدل ها بزرگ مقیاس بوده و بطور مستقیم قابل استفاده در مطالعات منطقه مشخص نمی باشد. بدین منظور، خروجی این مدل ها با استفاده از روشهای کاهش مقیاس (Downscaling) جهت کاربرد در مناطق مهیا می شوند. برای این کار از روش های مختلف آماری، دینامیکی، شبکه عصبی و .... استفاده می شود. در این مقاله اثر تغییر اقلیم بر دما و بارش ایستگاههای ارومیه و میاندوآب در حوزه دریاچه ارومیه با استفاده از روش های کاهش مقیاس برای دوره پیش بینی تا سال 2100 انجام شده است. نتایج بدست آمده حاکی از افزایش دما و تغییرات افزایشی و کاهشی بارش در حوزه نسبت به دوره پایه می باشد.

کلیدواژه ها:

تغییر اقلیم ، مدل های چرخش عمومی ، کاهش مقیاس ، تغییرات دما و بارش