سنجش اثرات نوسازی به روش تجمیع از دیدگاه اجتماعی (با تاکید بر محله دکتر هوشیار تهران )

بافت فرسوده به عنوان یکی از غم انگیزترین پیامدهای رشد شهری سده های اخیر ، عرصه های گسترده ای از شهرها را دربر میگیرد که به دلیل عدم برخورداری مناسب از تاسیسات و زیرساخت های شهری آسیب پذیر بوده و ارزش نازلی دارند. در راستای افزایش کیفیت فضای سکونتگاهی و اصلاح بافت فرسوده، یکی از گام ها ، نوسازی می باشد . در این مکانیسم جایگاه و نقش محوری - نظارتی ساکنان در ارتباط با سازمان ها و مجموعه عوامل اجرایی طرح های نوسازی در زمینه های فنی، مالی و ...تعریف می شود. تجمیع پلاک ها از جمله روش های بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده بوده و در کنار طرح هاینوسازی، روانبخشی، برنامه ریزی و طراحی در چارچوب طرح های توسعه شهری بر می دارد. در تحقیق حاضر به بررسی این سوال پرداخته می شود که آیا طرح تجمیع پلاکها بر شاخص های اجتماعی در محله دکتر هوشیار تهران تاثیر گذار است تحقیق حاضر از نوع تحلیلی - توصیفی و پیمایشی با و هدف کاربردی است . جامعه آماری تحقیق کلیه ساکنین محله دکتر هوشیار می باشند با که استفاده از فرمول نمونه گیری کوکران تعداد 380 نفر به را عنوان حجم نمونه انتخاب و برای آنها پرسشنامه تکمیل کنیم. نتایج آزمون تی نشان می دهد که تمامی شاخصهای اجتماعی تجمیع پلاک های در مورد مطالعه از سطح معناداری بالایی برخوردارند. در حقیقت این فرض که طرح تجمیع پلاک ها در محله دکتر هوشیار موجب ارتقای شاخص های اجتماعی شده است تایید میشود.

کلیدواژه ها:

نوسازی ، تجمیع پلاکها ، تهران ، بافت فرسوده ، منطقه 9 ، محله دکتر هوشیار