رابطه بین راهبردهای حل تعارض با رضایتمندی زناشویی در زوجین

هدف: هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین راهبردهای برخورد (حل تعارض) با رضایتمندی زناشویی بوده است. روش: روش پژوهش از نوع همبستگی و از نظر هدف تحقیقی- کاربردی است. جامعه آماری کلیه کارکنان متاهل شرکت منطقه ای آب و فاضلاب شهر بجنورد در سال 1394 به تعداد 110 نفر را تشکیل می دهند و با توجه به جدول مورگان و کرجسی 86 نفر به عنوان نمونه و از روش نمونه گیری تصادفی ساده برای توزیع و جمع آوری دادهها استفاده شد. جهت گردآوری اطلاعات و سنجش متغیرهای تحقیق از دو پرسشنامه راهبردهای حل تعارض استراوس و همکاران (1979 (و رضایتمندی زناشویی اینریچ (اولسون و همکاران، 1989 (استفاده کردیم. یافتهها: آزمون رگرسیون گام به گام نشان داد که در بهترین مدل پیشبینی برای رضایتمندی زناشویی، در مدل سوم، صدمه (256/0=-E ،(مذاکره (243/0=E (و حمله فیزیکی (211/0=-E (قادر به پیش بینی متغیر ملاک هستند. مذاکره بیشترین سهم را در پیش بینی متغیر ملاک دارد و صدمه و حمله فیزیکی پیش بینی کننده منفی برای رضایتمندی زناشویی است.همچنین نتایج ضرایب همبستگی پیرسون نشان داد که بین صدمه، اجبار جنسی، حمله فیزیکی و پرخاشگری روان شناختی با رضایتمندی زناشویی رابطه معنادار و منفی وجود دارد و بین مذاکره با رضایتمندی زناشویی رابطه معنادار و مثبتی وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رضایت زناشویی ، راهبردهای حل تعارض ، سبکهای حل تعارض