مدل سازی آلودگی هوا با استفاده از روش همبستگی با داده های ماهواره ای و روشهای میان یابی (مطالعه موردی شهر تهران)

آلودگی هوا یکی از مخاطراتی است که برای اکوسیستم خطراتی به بار آورده است. باتوجه به اهمیت بحث آلودگی هوای شهرهای کشورمان بویژه شهر تهران و خلا موجود در داده و اطلاعات در این زمینه، هدف اصلی این تحقیق طراحی مدلی است که بتوان با استفاده از فناوری سنجش ازدور و تصاویر ماهواره ای به برآورد میزان آلاینده ها پرداخت. برای این منظور داده های ساعت 7 صبح برای 5آلاینده PM2.5 ,NOX, CO,NO,NO2 مربوط به سال 2015 از 11 ایستگاه مربوط به سازمان محیط زیست تهیه و از بین آنها روزهایی که آمارکاملی داشتند انتخاب شد. سپس تصاویر ماهواره ای مربوط به روزهای انتخاب شده تهیه گردید. پس از آن مدل های رگرسیون چندمتغیره،میان یابی KRIGIN و IDW برای برآورد میزان آلاینده ها استفاده گردید. بعد از اجرای مدل ها بر روی داده ها نتایج حاصل از آنها با روش RMSE مورد ارزیابی قرار گرفتند و میانگین میزان خطای مدل های رگرسیون چندمتغیره KRIGIN و IDW بترتیب برابر 1.96، 4.349، 0.0004 شد. نتایج نشان داد که در برآورد میزان آلاینده ها نتیجه با کمترین خطا مربوط به مدل IDW بود.

کلیدواژه ها:

آلودگی هوا ، میان یابی ، همبستگی ، داده های ماهواره ای ، مدل سازی