بررسی شاخصه های مجتمع مسکونی اقشار پر درآمد با رویکرد بهینه سازی استانداردهای فضاهای مسکونی

همواره مهمترین دغدغه بشر نیاز به سرپناه و فضایی بوده که مامن انسان وشایسته سکونت وی باشد. مفهومی که از غارهای عصر حجر، شکاف کوهها و پناهگاهها تا خانه های صنعتی امروزه و از چادرهای عشایری تا خانه های کاخ مانند، معنا وشان خاص بخشیده است و آن را محفل پذیرایی خانواده نموده و باعث آرامش و امنیت وی شده است. حال اگر پذیرفته شود که سکنی گزیدن و ارامش داشتن از نیازهای اساسی هر انسان است، پس میتوان اهمیت مسکن (از ریشه سکن به معنای هر چیزی که انسان به وسیله آن تسکین یابد) و شناخت ویژگی های انواع آن را مورد بررسی قرار داده و به شناخت آن پرداخت. مسکن مورد نیاز اقشار جامعه در ایران را میتوان به سه گروه عمده، مسکن برای اقشار کم درآمد، اقشار با درآمد متوسط و اقشار پردرآمد تقسیم بندی نمود. طبق بررسی های انجام شده در مقالات و کتب استانداردهایی برای طراحی مسکن موجود می باشد که عمدتا جنبه عمومی و برای تمام اقشار درآمدی جامعه میباشد. آنچه در مطالعات و پژوهشها کمتر مورد بررسی قرار گرفته است، ضوابط و استانداردهای قابل استناد در رابطه با طراحی اختصاصی بر پایه نیازها و مطالبات اقشار پردرآمد میباشد. مسکن اقشار پردرآمد عموما در شمال شهر و نقاط گران قیمت ساخته میشوند و همانند دیگر پروژه های انبوه سازی انواع مختلف مسکن با متراژها و قیمت های متفاوتی ساخته خواهد شد تا نیازهای مختلف این قشر از جامعه را برآورده کند. بنابراین آنچه در این تحقیق مورد بررسی قرار میگیرد استخراج استانداردها و معیارها برای طراحی مسکن اقشار پردرآمد با رویکرد بهینه سازی استانداردهای فضاهای مسکونی با در نظر گرفتن این نکته که این قشر توان مالی خرید مسکن دارند و محدودیتهای اقتصادی که به طور معمول در عمده طراحی های معماری در ایران مشاهده میشود برای این قشر وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

مسکن ، اقشار پردرآمد ، استاندارد سازی