بهره مندی از فاکتورهای فضای سبز،رنگ و نور در طراحی فضای درمانی با رویکرد کاهش فوبیا و اضطراب بیمار

گذراندن ساعت های طولانی در محیط های درمانی معمولا برای بیماران، محافظت کنندگان و پرسنل تجربه ای تنش زاست. هر تلاشی در راستای کاهش این تنش نتیجه ای مثبت در روند درمان و افزایش کیفیت این فضاها در پی خواهد داشت. دسترسی به فضای سبز و مناظر طبیعی می تواند در کاهش استرس و بهبود بیماران تاثیر بسزایی داشته باشد.در قرون گذشته طبیعت سبز، نور خورشید و هوای تازه از ملزومات موثر شفابخشی در محیط های درمانی محسوب می شد، لیکن با افزایش مدرنیته این موضوع در طراحی فضاهای درمانی نادیده گرفته شد. مشاهدات صورت گرفته بیانگر واکنش منفی افراد به فضاهای درمانی با طراحی های اداری است؛ که این مساله بار دیگر ضرورت بکارگیری طبیعت در فضاهای درمانی را نشان می دهد.مقاله پیش رو درصدد طراحی مرکز جامع تصویربرداری پزشکی و ارایه راهکارهایی به منظور ایجاد محیطی آرام، بدون تنش و اضطراب می باشد. در واقع هدف اصلی در طراحی این مرکز کاهش ترس و فوبیای بیمار از محیط بسته در مقابل ابزار تصویربرداری پزشکی است؛ که از این طریق بازدهی فضای درمانی طراحی شده افزایش یابد. راهکارهای ارایه شده برای این منظور شامل افزایش نور، رنگ، بهره وری از فضای سبز و ارتباط بصری با فضای خارج از محیط بسته درمانی می باشد.

کلیدواژه ها:

فضای سبز ، رنگ ، نور ، فضای درمانی