بررسی اثرات معماری و شهرسازی در کاهش جرم و افزایش امنیت اجتماعی در سطح شهر

یکی از دشوارترین و مهمترین مسایل در شهرهای جهان، بالا بودن جرم و افزایش یافتن ناهنجاری های اجتماعی است. شیوع انواع جرم و ناهنجاری باعث به وجود آمدن احساس ناامنی و تحمیل مشکلات مالی بر جامعه و دولت و سازمان های قضایی شده اند. در این روزها افزایش چند برابری میزان وقوع جرم به موازات افزایش جمعیت در بیشتر کشورهای جهان قابل مشاهده است. مبارزه با جرم و کجروی های اجتماعی منوط به شناخت عوامل به وجود آورنده جرم است. پس با از میان برداشتن این عوامل یا کاهش اثرات آن می توان از بروز جرایم پیشگیری کرد و یا حداقل از اثرات آن در جامعه کاست. نمونه ها و آمارهای کشورهای جهان نشان گر این موضوع هستند که پیشگیری از جرم به واسطه افزایش نیروهای پلیسف تدابیر شدید امنیتی، صدور احکام و مجارات های شدید و احداث زندان ها بیشتر راه به جایی نمی برد. در بیشتر کشورهای جهان سعی می شود به روش انتزاعی و مجرد به مقابله با نفس جرم و جنایت پرداخته شود. این پدیده نامطلوب را جدایی از بزهکاری و شرایط مکانی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی حاکم در حال ارتکاب توسط وی در نظر می گیرد. در حالی که اولین راه جهت کاهش تبهکاری از بین بردن عوامل جرم زا و کاهش اثرات آنهاست.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی ، معماری و شهرسازی ، امنیت اجتماعی ، پیشگیری از وقوع جرم