بررسی واو به عنوان یک شاخص سبکی و پدیده معنیساز میان جمله علت و عامل آن در قرآن کریم

در زبان عربی، هیچ گاه میان جمله تعلیلی که از لام تعلیل، فعل مضارع منصوب به ان مقدر تشکیل شده است و نیز میان متعلق یا عامل آن، حرف واو قرار نمی گیرد ؛مانند ﴿الر کتاب انزلناه الیک لتخرج الناس من الظلمات الی النور﴾ (ابراهیم/ 1.(این ساختار مطابق قوانین نحو عربی در زبان معیار و از موارد فصل در علم بلاغت به شمار میرود. در قرآن کریم این ساختار فراوان دیده میشود و در کنار این ساختار معیاری، ساختار دیگری نیز در قرآن کریم وجود دارد که حرف واو میان جمله تعلیلی و عامل یا متعلق آن قرار میگیرد و از مصادیق عدول از معیار به حساب میآید. پرسش قابل طرح در این مقاله آن است که آیا این واو، اصلی و عاطفه است یا زاید این مقاله با بهره جستن از روش توصیفی تحلیلی ضمن اس تخراج آیات قرآنی و تبیین آرا یتحلیلگران نحو و مفسران قرآنی، این ساختار را به عنوان یک شاخص سبکساز قرآنی معرفی میکند که هم خواننده را به تامل و تفکر وامیدارد و هم زاینده معناست.

کلیدواژه ها:

جمله مرکب ، وابسته تعلیلی ، واو عاطفه ، عدول از معیار ، زایش معنی