مقایسه همجوشی شناختی و خودشفقتی در زوجین با و بدون مشکلات سازگاری

هدف این پژوهش مقایسه همجوشی شناختی و خودشفقتی در زوجین با و بدون مشکلات سازگاری بود. روش پژوهش علی _ مقایسه ای بود . کلیه زوجین ساکن شهر اردبیل و نیز کلیه زوجین دارای مشکلات سازگاری که در نیمه اول سال 1395 به مراکز مشاوره و سلامت روان سطح شهر اردبیل مراجعه کرده بودند جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد 80 زوج (40زوج بدون مشکلات سازگاری و 40 زوج با مشکل سازگاری) انتخاب و به پرسشنامه های سازگاری زن و شوهر گراهام بی اسپنیر، خودشفقتی و همجوشی شناختی پاسخ دادند. دادههای پژوهش به روش آزمون تحلیل واریانس چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که میانگین نمرات زوجین ناسازگار در همجوشی شناختی، خودداوری و انزوا به طور معناداری بالاتر، اما در مولفه مهربانی به خود پایین تر از افراد عادی هستند. این نتایج آشکار می کند که زوجین دارای مشکلات سازگاری خودشفقتی پایین تری نسبت به گروه عادی دارند و ویژگی های شناختی آنها نیز متفاوت از افراد عادی می باشد.

کلیدواژه ها:

همجوشی شناختی ، خودشفقتی ، سازگاری ، ناسازگاری