گونه های گل خورک شاخص های زیستی شایسته جهت مدیریت و پایش آلاینده های غیر آلی و آلی در آب های ساحلی

گل خورک ها گونه هایی از خانواده Gobiidae و از زیر خانواده Oxudercinae می باشند . آنها ماهیان کاملا دوزیست بوده. و بدلیل خصوصیت دوزیستی شان با مناطق بین جذر و مدی سازگار شده اند . همکنشی انسان و گل خورک ها بواسطه بر دباری آنها به آلاینده های آلی و آشکاری زیستگاه آنان برای انسان بدلیل نزدیکی به مناطق ساحلی و شهری بسیار زیاد بوده به همین دلیل شاخص زیستی مناسبی جهت پایش و مدیریت آلاینده های انسان ساخت در آب های ساحلی می باشند. مقاله پیشرو پژوهشی است علمی ترویجی که هدف آن تاکید بر ارزش اکولوژیکی گونه های گل خورک بعنوان شاخص زیستی در پایش آلاینده های آلی و غیر آلی می باشد. در خصوص نتایج مطالعات انجام شده در زمینه آلاینده های غیر آلی می توان به گونه گل خورک Boleophthalmus boddaerti اشاره نمود که تراکم فلزات از جمله Zn، Ni، Mn، Co، Fe، Cu، Pb، Cdو Cr در آن مورد بررسی قرار گرفته و وجود سطح بالایی از این فلزات در کبد ، ماهیچه ها و بخش های اسکلتی این گونه به اثبات رسیده است.، همچنین مطالعات انجام شده روی گل خورک های جنگل حرا در ساندربانز تراکم بالای فلزات سنگین در دستگاه تنفسی ، پوست و همچنین سیستم گوارشی این گونه ها را نشان می دهد.در خصوص آلاینده های آلی نیز آشکار شده که گل خورک ها نمی توانند آلودگی نفتی را تاب آورند. همچنین PHA ها و PCB ها را در خود متراکم کرده و مواجهه گونه هایی چون Boleophthalmus dentatus با آفت کش هایی از جمله آندوسولفان کاهش معنی داری در محتوای کلیکوژن و پروتیین بهمراه دارد بنابراین سایز گونه ، نقص عضو و برخی دیگر از ویژگی ها و اختلالات ،مورفولوژیکی ، آناتومیکی ، فیزیولوژیکی و ژنتیکی تغییر یافته و ایجاد شده در گل خورک ها می تواند شاخصی برای شناسایی ابن آلاینده ها باشد.

کلیدواژه ها:

گل خورک ، فلزات سنگین ، آلاینده های آلی