طراحی الگوریتمیک؛ بازتجهیز معماری از طریق فرآیند رایانشی

سبک های مختلف معماری همواره برآیندی از خصوصیات ویژه و تاثیرگذار زمان خویش بوده اند. گنبدهای دو پوسته گسسته با میانه کاملا تهی در عصر صفوی به یمن تکنولوژی آن دوره عملی شدند که تا قبل از آن نمونه های آن دیده نمی شود . تاثیرگذارترین رویداد عصر حاضر انقلاب اطلاعات است که یه کمک رایانه و رابط های کاربری آن نظیر الگوریتم ها و زبان های برنامه نویسی به عنوان ابزار ، اتفاق افتاد. معماری نیز زیر تاثیر این رخداد بیش از هر زمان دیگری دستخوش تغییرات شده است. این پژوهش، معماری الگوریتمیک و زمینه های بروز آن را مورد مطالعه قرار داده و ویژگی های ان و ابزار مورد استفاده در این زمینه را بررسی می کند. مطالعه این سبک نوین می تواند راهگشای همگام شدن با این معماری باشد . مطالعات انجام شده نشان داد مه اهمیت فرآورده در معمر تا حد زیادی جای خود را به فرآیند داده است و معمار را از جایگاه طراح فرآورده به طراح فرایند سوق داده است. همچنین به نظر می رسد این معماری می تواند پاسخگوی عظش نوآوری جهان امروز باشد. در این پژوهش، بررسی ها از طریق منابع اسنادی و مکتوب صورت رفته و همچنین از کتابخانه به عنون ابزار پژوهش استفاده شده است. این مقاله بستر نظری ای برای توسعه این معماری و پیشبرد آن قراهم می کند.

کلیدواژه ها:

طراحی الگوریتمیک ، معماری پارامتریک ، الگوریتم ، رایانش ، فرایند رایانشی