بررسی رابطه حل مساله خلاق با الگوهای ارتباطی خانواده در دانش آموزان دوره ابتدایی

تفکر خلاق جزء ممتازترین و پیچیده ترین توانایی های بشر، به شمار می رود. حل مساله خلاق را می توان یک فرآیند، روش، یا سیستم برای مواجهه با مساله و به دست آوردن راه حلی موثر و خلاق دانست. پژوهش حاضر با هدف رابطه الگوهای ارتباطی خانواده و حل مساله خلاق انجام گردید. در این پژوهش، الگوهای ارتباطی خانواده به عنوان متغیر پیش بین، و حل مساله خلاق به عنوان متغیر ملاک در مدل پژوهش وارد شدند. شرکت کنندگان پژوهش شامل 300 نفر از دانش آموزان دختر و پسر کلاس های پنجم و ششم مقطع ابتدایی،شهرستان لارستان بودند. این افراد به وسیله مقیاس انتساب های حل مساله خلاق چو 2003 ، و الگوهای ارتباطی خانواده ریچی و فیتزپاتریک 1990 ارزیابی شدند. در پژوهش حاضر، روایی مقیاس ها از طریق محاسبه همبستگی هر گویه با نمره کل و پایایی آنها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ بدست آمد. این ابزارها از روایی و پایایی خوبی برخوردار بودند. یافته های حاصل از نتیجه رگرسیون، نشان داد؛ جهت گیری گفت و شنود، پیش بین مثبت و معنادار حل مساله خلاق و نگرش به خلاقیت بود. بررسی تفاوت های جنسیتی درمتغیرهای پژوهش نشان داد که در حل مساله خلاق، میانگین نمرات دختران به نحو معناداری بیشتر از میانگین نمرات پسران بود. درنهایت پژوهش حاضر نقش اساسی جوخانوادگی را در پرورش تفکر حل مساله خلاق را نشان داد

کلیدواژه ها:

حل مساله خلاق ، الگوهای ارتباطی خانواده ، دانش آموزان