تحلیل حکایات روضه خلد مجد خوافی از نظر عناصر داستانی آن

سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4,395

فایل این مقاله در 27 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

LPMCONF01_0967

تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1396

چکیده مقاله:

روضه خلد مجد خوافی که به تقلید از گلستان سعدی در هجده باب نگاشته شده است مشتمل بر حکایات کوتاه و نغز وعبرت آموز و تعلیمی می باشد. هدف این پژوهش بررسی حکایات روضه خلد از نظر عناصر داستانی آن نظیر: موضوع،راوی، زاویه دید، شخصیت، گفت و گو، لحن، زمان و مکان، توصیف، درون مایه و حقیقت مانندی است. در حکایات روضه خلد چهار نوع روایت وجود دارد. زاویه دید به سه صورت تقسیم شده است. شخصیت پردازی از چندین نظر بررسیمی شود: صاحبان مشاغل، زنان و دختران، مردان و پسران، ... . گفت و گو به بخش های: نمایشی، مستقیم، تلفیقی و ...تقسیم می شود. لحن متنوع است که توسط راوی و یا نویسنده داستان، صورت گرفته است. زمان و مکان کلی است. توصیفات به صورت موتیف تاخیری و رخدادهای فرعی هستند. درون مایه به هشت مورد تقسیم می شود: درون مایه هایپند و اندرز، اخلاقی و ... . اغلب حکایات روضه خلد فاقد حقیقت مانندی هستند و برخی از حقیقت مانندی ضعیفی برخوردارند. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی تحلیلی است. با توجه به بررسی عناصر داستان در حکایات روضه خلد به این نتیجه دست یافته ایم که این حکایات قصه نیستند و بسیاری از ویژگی های داستان های کوتاه را برخوردار می باشند و برخی از حکایات، دارای ویژگی های داستان های مینی مالیستی هستند.

کلیدواژه ها:

روضه خلد مجد خوافی ، حکایت ، عناصر داستانی

نویسندگان

فرشته ربیع

کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

عالیه یوسف فام

استاد راهنما، استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی گروه زبان و ادبیات فارسی

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • اخوت، احمد، (1371)، دستور زبان داستان، تهران: فردا، ص 240 ...
  • اعتمادالسلطنه، محمد حسن خان، (1299ق و 1364ش)، تاریخ منتظم ناصری، ...
  • اوشه، حسن، (1381)، فرهنگنامه ادبی فارسی، ج2، چ3، تهران: انتشارات ...
  • براهنی، رضا، (1368)، قصه نویسی، تهران: البرز، ص 31، 45-51 ...
  • بغدادی، اسماعیل پاشا، (1955)، هدیه العارفین اسماء المولفین و آثار ...
  • بهار، محمد تقی، (1369)، سبک شناسی، ج3، تهران: نشر امیرکبیر، ...
  • حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، (1067-1017ق)، کشف الظنون من اسامی ...
  • خواند میر، غیاث الدین بن همام الدین، (1362)، حبیب السیر، ...
  • دهخدا، علی اکبر، (137)، لغت نامه، تهران: دانشگاه تهران، ذیل ...
  • رازی، امین احمد، (1010)، هفت اقلیم، تصحیح و تعلیق جواد ...
  • زنگنه قاسم آبادی، ابراهیم، (1370)، تاریخ و رجال شرق خراسان، ...
  • شریفی، محمد. (1387). فرهنگ ادبیات فارسی، تهران، نشر نو - ...
  • شمیسا، سیروس، (1373)، انواع ادبی، تهران: فردوسی، ص 161 ...
  • _ تاریخ و ادبیات ایران، ج3، تهران: فردوس، ص 1319 ...
  • عبداللهیان، حمید، (1381)، شخصیت و شخصیت پردازی در داستان معاصر، ...
  • کی، ویلیام پاتریک، (1380)، چگونه ادبیات داستانی را تحلیل کنیم، ...
  • مجد خوافی، (1391)، روضه خلد، مدمه و تحقیق محمود فرخ، ...
  • ی، (1389)، روضه خلد، مقدمه و تصحیح و تعلیق عباسعلی ...
  • میرصادقی، جمال، (1360)، قصه و داستان کوتاه، چ ا، تهران: ...
  • _ (1366)، ادبیات داستانی، چ 2، تهران: ماهور، ص257 ...
  • _ (1376)، عناصر داستان، چ 1 تهران: شفا، ص21، ،410، ...
  • یونسی، ابراهیم، (1369)، هنر داستان نویسی، چاپ 5، تهران: نگاه، ...
  • ذوالفقاری، حسن، طبقه بندی قصه داستان های سنتی فارسی نقد ...
  • رازقی شانی، علی، تحلیل عناصر داستان افشین و بودلف، رشد، ...
  • بز علیپور، جهاندوست، عبدالهی، فرزانه، داستانک در حکایت های قابوس ...
  • Intcrnwtionnl (ongress on I anguagc :nl Literature Octobcr f06 2016 ...
  • نمایش کامل مراجع