پیشرفت و دیپلماسی فرهنگی در عصر جهانی شدن

جهانی شدن مفهومی بنیادین و در عین حال تحول زا است که بسیاری از عرصه های مختلف روابط بین الملل را در بر گرفته است. این مفهوم به مثابه عنصری تعدیل کننده و یا نظم دهنده لحاظ می شود که تحلیل علی و وضعی یک پدیده را تحت تاثیر قرار می دهد که نهایتا به تغییر وضع موجود شده و عرصه ای جدید بوجود می آورد. در این نگارش ضمن واکاوی بعد مفهومی جهانی شدن به بررسی آثار مختلف این پدیده بر ایران پرداخته می شود. در ادامه ضمن سنجش نوع نگاه این کشور به امر جهانی شدن به امکانات و محدودیت های بستر حاصل از این وضعیت برای ایران می پردازد. این نگارش پس از بررسی ظرفیت ایجاد شده از طریق جهانی شدن و دیگر مولفه های آن برای سیاست خارجی و دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران، به راه کارهای ایران برای غلبه بر این چالش ها می پردازد. دغدغه اصلی این نگارش پاسخ به این سیوال است که جهانی شدن چه آثاری بر ایران داشته و در مقابل، ایران چگونه و با چه ابزاری می تواند بر آنها فایق آید برای پاسخ این سیوال، این مقاله؛ فرضیه زیر را به آزمون می گذارد: ایران در عصر جهانی شدن با بکارگیری دیپلماسی فرهنگی می تواند موانع پیشیرفت خود را رفع کند .

کلیدواژه ها:

جهانی شدن ، ایران ، سیاست خارجی ، دیپلماسی فرهنگی