ارزیابی اثرات روشهای ترویجی بر بهبود عملکرد محصولات و افزایش سطح آگاهی کشاورزان

قطعا روستاها به عنوان خاستگاه نیازهای اقتصادی و اجتماعی جوامع روستایی جایگاه بسزایی در فرایند توسعه یافتگی کشورها ایفا می نمایند و با توجه به اینکه 70% از نیازهای معیشتی و تولیدی مربوط به بخش کشاورزی است بنابر این ضرورت دارد ضمن توجه بیشتر به این بخش و حل مشکلات و چالش های فرارو، به توسعه کشاورزی کمک شایانی نمود و در این حوزه مروجان و آموزش گران نقش بسزایی در انتقال یافته ها با بهره مندی از روش های و ابزارهای مختلف آموزشی برعهده دارند . بر همین اساس نگارندگان در این مطالعه با استفاده از روش تحلیلی –توصیفی با استفاده از ابزارهای مختلفی همچون پرسشنامه،مصاحبه ، مرور مطالعات و تجربیات سایر محققین به بررسی اثرات آموزشهای ترویجی بر عملکرد و ارتقا سطح دانش کشاورزان پرداخته اند. با توجه به اینکه جامعه آماری مطالعه شامل کشاورزان بهره مند از خدمات ترویجی بودند که 271 نفر می باشند محققیان با استفاده از روش تصادفی و بهره مندی از فرمول کوکران ، 184 نفر انتخاب شدند همچنین پایایی پرسشنامه توسط آلفای کرونباخ مورد ارزیابی قرار گرفته که نتایج بدست آمده ( z=0.87) حاکی از مطلوبیت پرسشنامه می باشد. در نهایت با استفاده از تحلیل های انجام شده مشخص شده بین آموزش های ارایه شده و بکارگیری روشهای نوین رابطه معنی داری وجود دارد همچنین براساس یافته ها مشخص شد آگاهی کم مروجان با یافته های روز، نبود مشوق های ترویجی و عدم دسترسی به برخی از روستاها از جمله چالش های فرا روی گسترش آموزش های ترویجی می باشد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ، ترویج وروش های ترویجی ، کشاورزان ، سطح دانش وآگاهی