جایگاه روانشناسی محیط در ساختمان های بلندمرتبه با رویکرد معماری سبز

با توجه به رشد جمعیت و شهرنشینی، راهبرد بلندمرتبه سازی، در زمان حاضر رواج یافته است. بعلتتجمیع کاربران در سطحی محدود و بهره گیری قابل توجه از منابع انرژی در ساختمان های بلند، لازمستتا رویکرد پایداری در فرآیند طراحی و مرحله بهره برداری مورد توجه قرار گیرد.نظر به اهمیت رفتار کاربران در تحقق اهداف معماری پایدارو معماری سبز و با توجه به آنکه در پژوهش هایانجام شده، بندرت به جنبه های روان شناختی و رفتارهای مرتبط با این رویکرد پرداخته شده است؛ لذا دراین نوشتار تلاش شده است پیوند میان حوزه های روانشناسی و معماری مدنظر قرار گیرد. پژوهش حاضر،با مبنا قرار دادن هرم نیازهای مازلو، به شناخت راهبردهایی در جهت ترویج رفتارهای پایدار پرداخته است.بعلاوه در ادامه با موثر را پیشنهاد نموده و در پایان مدیریت منابع و آموزش در شکل دهی به رفتار،راهبردهای نگرش دانستن دانش روانشناسی محیطی را به مثابه بستری برای ترویج رفتارهای پایدار توسطکاربران معرفی کرده است.

کلیدواژه ها:

بنای بلند مرتبه ، روانشناسی محیطی ، معماری سبز ، نیازهای رفتاری