تعیین عملکرد شبیهساز کشتی به منظور شناخت بارهای وارد بر جکها و انتخاب عملگر مناسب با استفاده از نرمافزار ادامز

در این مقاله به مدلسازی یک مکانیزم استوارت در محیط مجازی جهت تعیین نیروی وارد بر عملگرها پرداخته شده است. برای این منظور ابتدا به معرفی مکانیزم استوارت و کاربرد آن در سیمولاتورهای ناوبری پرداخته میشود. سپس مدلی از مکانیزم مورد نظر در نرمافزار سالیدورکس مدلسازی شده و برایتحلیل دینامیکی به نرمافزار ادامز انتقال مییابد. پس از آن، برای تعیین نیروی وارد بر هریک از عملگرها، ابتدا به مدلسازی سینماتیک معکوس در نرمافزارادامز پرداخته شده و پروفیل حرکتی هریک از عملگرها اندازهگیری میشود. با تعیین پروفیل حرکتی عملگرها و تبدیل آنها به اسپلاین در ادامز، سینماتیکمستقیم حرکتی در ادامز مدلسازی میشود و در نهایت نیروی وارد بر هر یک از عملگرها، با استفاده از سینماتیک مستقیم محاسبه میشود. در ادامه به بررسی یک مطالعه موردی پرداخته شده و حرکت رو به بالای کشتی ) Heave ( مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج حاصل از مدلسازی مدل مورد مطالعه نشان میدهد که در صورت فعالیت شبیهساز کشتی در حد پایین مقادیر مورد نظر در طراحی، استفاده از عملگرهای نیوماتیکی میتواند مفید و اقتصادی باشد. همچنین در صورت فعالیت در حد بالای مقادیر، استفاده از عملگرهای نیوماتیکی مناسب نبوده و باید از عملگرهای هیدرولیکی استفاده شود

کلیدواژه ها:

شبیهساز کشتی ، نرمافزار ادامز ، عملگر هیدرولیکی