بررسی جامعه شناختی خودستایی در قصاید خاقانی
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 946
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LANGUAGE01_205
تاریخ نمایه سازی: 25 آذر 1395
چکیده مقاله:
جامعه شناسی ادبیات کودک نوزایی است و سابقه این مطالعات در ایران هنوز به بلوغ نرسیده است. مطالعاتی که در این زمینه انجام شده بیشتر به بررسی اجتماعیات در ادبیات معطوف بوده و کمتر به جامعه شناسی ادبیات و رابطه این دو رشته پرداخته است. خود شیفتگی از جمله مقولاتی است که در بین ادیبان و شعر شاعران کم و بیش رواج دارد و در جامعه شناسی نیز به آن توجه شده است. خودشیفتگی نشانه خودخواهی و خودمحوری نیست، بلکه دلالت بر وضع فکا ری و برداشات خودانگیخته انسانی دارد کاه در آن، شخص خودش را به جای دیگری هدف عشق قرار میدهد. بسیاری از هنرمندان، شاعران و نویسندگان از بریری هنری خود در برابر دیگران دفاع کرده؛ این موضوع در اشعار و آثار بازمانده از دوره های اولیه رواج و گسترش زبان و ادب پارسی یا قرن هشتم شدت بیشتری دارد. اکثر شاعران به مفاخره و ستایش از خود پرداخته و جلوههای گوناگون این هنر را به نمایش گذاشته اند، اما های شاعری به اندازه خاقانی در اینگونه دعویها یند نرفته است. وی در اشعار خویش مکرر به خودستایی پرداخته و بر قدما و معاصران طعنه زده، خود را بریر از آنان شمرده و دیگر شاعران را ری هخوار خوان معانی و عطسه خود دانسته است. این مقاله کوششی برای بررسی خودستایی در شعر قصیده سرای قرن ششم (خاقانی) است. نتایج این بررسی حاکی از آن است که شاعر بسامد بالایی در خودستایی به ویژه در مقام و مریبه شاعر خود داشتهاست
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمدرضا یلمه ها
استاد تمام دانشگاه آزاد واحد دهاقان ،ایران
محمدرضا نظارتی زاده
دانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی دانشگاه آزاد واحد دهاقان ، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :