دیدگاه فقه امامیه در مورد انتقال تکنولوژی به عنوان مالکیت معنوی

مالکیت معنوی تحت قاعده مصالحه قرار دارد این مفهوم در فقه تعریف شده است به عبارت دیگر فقیهان امامیه و اهل سنت ، گاهی در نوشته های خود از عقد صلحی بحث کرده و آن را جایز می دانند. قانون ایران به طور مستقیم از فقه امامیه نشأت گرفته است لذا در خصوص مالکیت معنوی نیز از این امر مستثنی نیست. در حقوق کشورهای اسلامی که به فتاوای اهل سنت توجه می شود؛ اما از آنجایی که این قاعده جایگاهی در فقه شیعه ندارد و حقوق ایران نیز بر اساس مبانی مشهور فقهای شیعه تدوین یافته است، این طریق نمی تواند مبنای مناسبی بر حقوق مالکیت فکری در حقوق ایران به شمار آید. بر این اساس پژوهش حاضر با عنوان دیدگاه فقه امامیه در مورد انتقال تکنولوژی به عنوان مالکیت معنوی به بررسی این دیدگاه می پردازد. روش انجام پژوهش کتابخانه ای می باشد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که : فقه امامیه حقوق معنوی را برای اشخاص محفوظ می داند. با استناد به آیه «أوفوا بالْعقود» و همچنین قاعده مصالح مرسله و قاعده لاضرر حق معنوی برای افراد محفوظ است و با توجه به اینکه فنون ساخت و انتقال تکنولوژی هم جزو حقوق معنوی می باشد لذا از قواعد مربوط به مالکیت معنوی تبعیت می کند.

کلیدواژه ها:

مالکیت معنوی ، انتقال تکنولوژی ، فقه امامیه ، حقوق