مدلسازی کامپیوتری سیستم آبگیری تحتانی در کانال های تراوا (در قیاس با نتایج آزمایشگاهی)

از جمله موضوعاتی که امروزه در زمینه رودخانه ها مورد توجه قرار گرفته است آبگیری از رودخانه ها با حداکثر دبی می باشد.اگرچه دریچه ها با میله های فولادی سازه های استانداردی هستند که کاربردهای وسیعی در انحراف آب به سمت توربین ها، ته نشینکردن رسوبات و مواد جامد معلق در آب و آبگیری از رودخانه ها را دارند اما این نوع آبگیرها دارای محدودیت هایی هستند که به منظورکاهش مشکلات موجود از آبگیرها با محیط تراوا استفاده می شود. این آبگیرها معمولاً از سنگدانه های درشت در ابعاد قلوه سنگ و بزرگترتشکیل شده است. از جمله محدودیت هایی که برای این سیستم می توان متصور شد، مشکلات مربوط به رسوب گیری و عدم گذردهی وآبگیری مناسب از این نوع آبگیر است. لذا باید با انتخاب مناسبترین دانهبندی و اعمال اقدامات لازم جهت بهینه سازی این طرح،مشکلات مربوط به رسوبگیری را به حداقل رساند. در این تحقیق سعی شده است تاثیر 3 نوع دانهبندی، 4 نوع رسوب و 3 شیب برایمحیط متخلخل با استفاده از شبیه سازی در نرم افزار MIKE 3 مورد مطالعه قرار گیرد. رسوبات به صورت بار بستر در نظر گرفته شدهاست و گذردهی کانال تحتانی در قالب سه پارامتر گذردهی نسبی، درصد گرفتگی و دبی نسبی اندازه گیری شده است و نتایج حاصلاز مدلسازی با نتایج اندازه گیری شده در آزمایشگاه مقایسه شده است. نتایج نشان می دهد که متوسط اختلاف نسبی برای پارامترهایگذردهی نسبی، درصد گرفتگی و دبی نسبی برای MIKE 3 به ترتیب 1/08، 1/8 و 2/07 می باشد. نتایج آماری بدست آمده از مقایسهمدل های عددی و آزمایشگاهی نشان از توانایی بالای نرم افزار سه بعدی MIKE در تخمین پارامترهای گذردهی کانال تحتانی دارد ومی تواند در طراحی کانال های انحراف و محیط های متخلخل مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

حداکثر دبی عبوری ، آبگیرهای کفی ، محیط تراوا ، مدل کاپیوتری MIKE ، معادلات رسوب ، درصد گرفتگی