نگاهی به گونه های سجع و جناس در مثنوی گل و نوروز خواجوی کرمانی
محل انتشار: ماهنامه «علوم انسانی اسلامی»، دوره: 1، شماره: 11
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 946
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOIH-1-11_024
تاریخ نمایه سازی: 28 شهریور 1395
چکیده مقاله:
اموری که موجب زیبایی و آراستگی کلام می شوند را صنایع یا آرایه های ادبی می گویند. استفادهازین فنون و صنایع باعث زیباتر شدن و مخیل تر شدن کلام و شعر میشوند. آشنایی با این فنون باعث بهترشناختن و درک سریع آثار ادبی و اشعار شاعران می شود و بدین صورت از طریق آشنایی با این فنون آثارسست از آثار زیبا و مخی ل منفک می شوند و ما منظور و مفهوم شاعران را از ابیاتشان سریعتر و بهتر متوجهمی شویم. در مقاله حاضر سعی شده است که مثنوی گل و نوروز خواجوی کرمانی را از دیدگاه زیبایی شناسیدر مقوله بدیع لفظی و در گونه مهم سجع و جناس مورد بررسی قرار دهیم و گونه های مختلف سجع و جناسرا در آن شناسایی کرده و ابیاتی را که این گونه ها در آن به کار برده شده ذکر کنیم.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بتول میرزایی
کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آبدانان- آبدانان- ایلام