بررسی نسبت و نوع پروتئی غذای دست ساز و کارخانه ای ماهی قزل آلای مزارع استان مازندران

سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6,294

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMST06_220

تاریخ نمایه سازی: 18 دی 1384

چکیده مقاله:

غذای ماهی قزل آلا که در استان مازندران پرورش می یابد به صورت ترکیبی و به شکل های مختلف به ماهی قزل آلا داده می شود. این غذاها ممکن است خشک (با رطوبت 10%)، مرطوب (45-35 درصد رطوبت) و یاتر ( بیش از 45% رطوبت) و یا حد واسط اینها باشد. در استان مازندران بیشتر غذاهای ترکیبی به صورت خشک و یا مرطوب می باشند. تعیین میزان کارایی غذا از اهمیت خاصی برخورداند یک غذای مطلوب باید ضرورتا حاوی مقادیر کافی انرژی با دسترسی حیاتی، مخلوطی از اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب و مقادیر کافی از ویتامینها و مواد معدنی باشد. علاوه بر آن، برای اخذ کارایی موثر تمامی این ترکیبات غذایی باید در جیره های ارائه شده برای ماهی قزل آلا از نسبتهای متعادلی برخوردار باشند یکی ازمهترین اقلام غذایی مزارع پرورش ماهی قزل آلا پروتئین است. پروتئین عمده ترین سهم رادررشد ماهی و قیمت غذای تهیه شده و در نتیجه در سود و زیان مزرعه دار است. آنالیز واریانس اختلاف معنی داری را بین تعدادی از نمونه برداری ها نشان داده است (05/0 p<) در این میان میانگین پروتئین سه مزارع میانی مزارع پرورشی ماهی قزل آلای هراز از حد استاندارد (6/37%) بیشتر و بیشتر مزارع بین 30 تا 36 درصد پروتئین استفاده نموده اند که دردامنه پیشنهادی و استاندارد قرار دارد. کمترین درصد پروتئین نیز در یک مزرعه با 3/27 درصد پروتئین مشاهده گردید در این تحقیق بالانس سایر اقلام غذایی و میزان آن در غذای ترکیبی بررسی گردید. در یک پروژه تحقیقاتی میزان پروتئین در ترکیبات غذای دستی و غذای کارخانه ای مزارع ماهی قزل آلای استان مازندران مورد بررسی قرار گرفته است. تعیین درصد منابع حیوانی و گیاهی و نیز قابلیت هضم و جذب آن نیز مورد بررسی قرار گرفته است. تعیین درصد منابع حیوانی و گیاهی و نیز قابلیت هضم و جذب آن نیز مورد بررسی قرار گرفته است. بررسی ها نشان داده که نوسانات میزان پروتئین در طی فصول سال در مزارع کم بوده ولی با کاهش درجه حرارت میزان غذادهی به ماهی کاهش یافته است. بررسی های انجام شده آزمایشگاهی مصرف مواد ضد تغذیه ای پروتئینی (اوره و…) را تائید نکرد.

کلیدواژه ها:

قزل آلای رنگین کمان ، غذای ماهی ، پروتئین

نویسندگان

یوسفیان

ساری - پژوهشکده اکولوژی دریای خزر