تفاوت برخی از صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی سه ژنوتیپ چغندرقند رد تیمارهای مختلف ابیاری

هدف از این مطالعه،بررسی اثر دور آبیاری بر کمیت و کیفیت،عملکرد و برخی صفات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی سه ژنوتیپ multigermچغندرقند به نام های BP مشهد،BP کرج و 191 بود. آزمایش به صو رت کرت های خرد شده در طرح بلوک های کامل تصادفی در ایستگاه پژوهشی شهیدمطهری موسسه تحقیقات بذر چغندر قند در کمال آباد کرج در سال 2005 انجام شده است. فاکتور اصلی شامل سه دوره آبیاری، بدون تنش، تنش متوسط و تنش شدید (80 ، 130 و180 میلی مترتبخیر از تشتک کلاسA به ترتیب) و کرت های فرعی شامل سه رقم در نظر گرفته شده اند. تیمارهای آبیاری درمرحله6-8 برگ انجام شد. مقدار اب آبیاری در هر یک از این تیمارها توسط WSC flom اندازه گیری شد.براساس این نتایج میانگین عملکرد ریشه هر یک از تیمارها به این ترتیب بود:37.97(بدون تنش) 17.78(تنش متوسط) و 15.46 (تنش شدید) تن/هکتار و وزن خشک ریشه هر یک از تیمارها850(بدون تنش)459(تنش متوسط) و 15.46(تنش شدید) g/m2 تمام تیمارها عملکرد شاخص سطح برگ، ریشه های خشک و ساقه وزن را در شرایط تنش شدید نسبت به شرایط بدون تنش تحت تاثیر قرار دادند. تنش شدید کاهش عملکرد ریشه اما افزایش قند را به همراه داشت. تنش خشکی کاهش صفات اندازه گیری شده مانند ریشه خشک وزن، وزن خشک کل و شاخص سطح برگ زا سبب شد. دو رقمBP مشهد و BP کرج به عنوان ارقام متحمل به خشکی مورد بررسی قرار گرفت