بهینه سازی غلظت مناسب کانامایسین درمحیط انتخابی و تاثیرآن روی میزان باززایی ریزنمونه نوک ساقه اسپرس Onobrychis sativa

توسعه فناوری انتقال ژن به گیاهان زراعی، از راهبردهای اساسی در استفاده از این فناوری در دستیابی به ارقام پرمحصول به حساب می آید و تولید گیاهان تراریخته مستلزم بهینه سازی شرایط کشت بافت، آشنایی با روشهای مختلف تراریزش سلول های گیاهی و در نهایت دسترسی به یک سیستم گزینش کارآمد جهت انتخاب گیاهان تراریخته می باشد. لذا در این تحقیق بهینه سازی غلظت مناسب کانامایسین در محیط انتخابی و تأثیر آن بر میزان باززایی ریزنمونه نوک ساقه اسپرس بررسی شد. بدین منظور ریز نمونه های نوک ساقه در غلظتهای ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ میلی گرم در لیتر از آنتیبیوتیک کانامایسین در محیط کشت MS حاوی 1/0 میلی گرم در لیتر IBA و ۳ میلی گرم در لیتر BAP کشت شدند و با ریزنمونه های شاهد مقایسه شدند. نتایج نشان داد که درصد ساقه های مقاوم به کانامایسین تفاوت معنی داری را در غلظت - های مختلف کانامایسین داشتند. با افزایش غلظت کانامایسین درصد ساقههای سبز تولید شده به شدت کاهش یافته و در غلظتهای بالاتر از ۷۵ میلی گرم در لیتر تمام ساقه های باززا شده سفید شده و از بین رفتند. در گیاه اسپرس، آنتی بیوتیک کانامایسین اثر سمی بر رشد و باززایی گیاه نشان نداد و در تمام تیمارها باززایی وجود داشت

کلیدواژه ها:

اززایی ، کانامایسین ، محیط گزینشی ، Onobrychis sativa