مسئله هویت ، نقش اقلیم در معماری و منظر شهری پایدار

در سالهای اخیر معماری ایرانی همچون جامعه ایرانی بر سر دوراهی سنت و مدرنیته مانده است، در یک طرف معماری وشهرسازی کهن ایران زمین با آن سابقه طولانی و درخشان که هم پاسخگوی شرایط اقلیمی در این سرزمین پهناور بوده و هم در هماهنگی و انطباق کامل با فرهنگ و هویت ایرانی شکل گرفته است را می بینیم و در طرفی سرعت بالای پیشرفت های تکنولوژیک در معماری غرب با محوریت توجه به ملاحظات زیست محیطی، بهره وری و اقتصاد. آنچه در معماری و شهرسازی امروز ایران مشاهده می شود، تکاپویی برای رسیدن از این معماری کهن به معماری مدرن است که البته با غفلت از توانایی های نهفته در هنر معماری ایرانی و بی توجهی به الزامات اقلیمی آن و منظر شهری پایدار می باشد. در این سالها جز به ترکیبی آشفته در معماری و شهرسازی ایرانی منجر نشده است، بدیهی است که هدف از این نوشتار این مطلب را می رساند که بروز رسانی فن و هنر معماری در ایران مطابق با نیازهای زندگی امروزی امری پسندیده و ضروری است اما بدون شک این فرایند در گرو شناخت دقیق ویژگی های اقلیمی این سرزمین است. بحران هویت در معماری امروز نیز بر کسی پوشیده نمانده، که خود هم علت و هم معلول شکست فرایندی است که بی توجه به معماری گذشته ایران می خواهد به نیاز های امروز پاسخ دهد. در این انتها به نتایج بررسی دو محور اصلی معماری ایرانی یعنی اقلیم و هویت معماری خواهیم رسید

کلیدواژه ها:

هویت ، اقلیم ، منظر شهری پایدار ، معماری