تحلیل الگوی پراکنشفضای سبز شهری در کلانشهر تبریز با استفاده ازGIS و مدل AHP مطالعه موردی: منطقه 4

فضاهای سبز شهری مانند پارک ها، جنگل ها، پشت بام های سبز، رودخانه ها و باغچه های اجتماعی خدمات اکوسیستمی قابل تاملی ارایه می کنند. این خدمات به قدری مهم است که می تواند سلامت فیزیکی و فیزیولوژیکی وسلامت عمومی جامعه و ساکنین آن را تامین کند. بنابراین اهمیت فضای سبز شهری در حیات و پایداری آن و تاثیرات فیزیکی، طبیعی و اجتماعی آن در سیستم شهری انکار ناپذیر است، هدف اصلی این مطالعه بررسی نحوه پراکنش وتعیین مکان مناسب برای احداث فضای سبز شهری بود. این تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی بوده به همین منظور ابتدا داده های آماری مورد نیاز جمع آوری و سپس فاکتورهای مناسب برای مکانیابی تعیین شده و در نهایت براساس مدلAHPوزن دهی شده و در محیطGIS نقشه نهایی بدست آمده است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که بهترین مکان برای احداث فضای سبز شهری در منطقه 4 کلانشهر تبریز قسمت شمال شرقی و مرکزی این محدوده می باشد

کلیدواژه ها:

توزیع فضایی-مکانی ، فضای سبز ، GIS ، AHP ، تبریز