بیونیک: بهره گیری از طبیعت و موجودات زنده در معماری

طبیعت همیشه به عنوان یک منبع کامل برای الگوبرداری بشر شناخته شده است. علم بیونیک دانشی است که از طبیعت الگوبرداری می کند که می توان با بررسی ساختار موجودات زنده در طراحی معماری بهره برد. از این رو در این مقاله بهتأثیر طبیعت در معماری به عنوان منبع الهام در طراحی پرداخته شده است. روش تحقیق، توصیفی می باشد که ویژگی های الگوهای طبیعت و معماری بیونیک و نحوه الهام، توصیف گردیده است. هدف پژوهش تحلیل مؤلفه های طبیعی در طراحی معماری با توجه به اهمیت و قدرت بالای عناصر طبیعی و بی نقص بودن آن ها جهت تکامل و بهبود طراحی وبررسی چگونگی بهره گیری از طبیعت و موجودات زنده در طراحی معماری می باشد. از این پژوهش نتیجه می شود که می توان از الگوهای مختلف طبیعت همچون گیاهان، جانوران و... در طراحی سازه و فرم، الهام گرفت تا حداکثر کارایی را داشته باشیم

کلیدواژه ها:

طبیعت ، معماری ، بیونیک ، سازه ، فرم