اثر محلولپاشی بتاآمینوبوتیریک اسید و سالیسیلیک اسید بر صفات کیفی پس از برداشت و ظرفیت آنتی اکسیدانی گل گلایول رقم White prosperity

با توجه به اینکه گلهای شاخه بریده بعد از برداشت بدلیل جدا شدن از گیاه مادری دچارنوعی تنش شدهاند لذا استفاده از تیمارهای کاهش دهنده تنش و پرایمینگ منطقی به نظر میرسد. به همین منظور در پژوهش حاضر از تیمارهای بتاآمینوبوتیریک اسید (صفر، 1،2 و 3میلیمولار) و سالیسیلیک اسید ( صفر، 1 و 2 میلیمولار ) در مرحله قبل از برداشت در دو نوبت بصورت محلولپاشی استفاده شد. گلها پس از برداشت بلافاصله به آزمایشگاه انتقال یافتد و در محلول 4 درصد ساکارز و دمای 2±20 نگهداری شدند و صفاتی مثل عمر گلجایی، میزان جذب محلول و درصد کاهش وزنتر و همچنین صفات فیزیولوژیکی مثل پایداری غشاء، آنزیم کاتالاز و آسکوربات پراکسیداز اندازه گیری شد. آزمون مقایسه میانگین نشان داد تیمار سالیسیلیک اسید 1 میلی مولار با ( 10.9 روز) تفاوت معنی داری باشاهد با ( 6.8 روز) داشت. بعد از آن تیمار بتاآمینوبوتیریک اسید 1 میلیمولار با ( 9.7 روز) بالاترین عمر گلجایی را داشت. در بین همه تیمارها سالیسیلیک اسید 1 میلیمولار بیشترین جذب محلول و فعالیت آنزیم اسکوباتپراکسیداز را داشت و همچنین کمترین درصد کاهش وزن و درصد خروج یون مربوط به همین تیمار بود. بیشترین فعالیت آنزیم کاتالاز مربوط به تیمار بتاآمینوبوتیریک اسید 2 میلی مولار بود.

کلیدواژه ها:

سالیسیلیک اسید ، بتاآمینوبوتیریک اسید ، گلایول ، عمر گلجایی ، آنزیمهای آنتیاکسیدانی ، پایداری غشاء