سلجوقیان، احیاگر معماری اسلامی پایدار
سال انتشار: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 791
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ARCHITECTCONF02_051
تاریخ نمایه سازی: 19 اردیبهشت 1395
چکیده مقاله:
هدف این مقاله بررسی میزان تاثیرگذاری دوران حکومت سلجوقیان (590-447 ق)، بر معماری ایرانی_اسلامی و متعاقبا ادوار پس از آن می باشد. بی تردید این عصر تجلی گاه تلفیق دو سبک معماری اسلامی و سبکی منبعث از ساسانیان بود. چنانکه حکمرانان این سلسله با ایجاد شرایط و زمینه های مساعد برای هنرمندان و به ویژه معماران، زمینه خلق آثاری جاودانه را فراهم آوردند. این مقاله بر آن است تا با تکیه به روش توصیفی_تحلیلی، به بررسی آثار برجای مانده از این دوره با رویکردی تاریخی_هنری در زمینه توسعه معماری پایدار بپردازد. یافته حاکی از آن است که معماری اسلامی این دوره نه تنها به تجلیگاه اماکن اسلامی در سرتاسر آسیا مبدل گردید، بلکه سایر حکمرانان بعد از آنان، به الگو برداری از این شیوه پرداختند.
نویسندگان
مصطفی لعل شاطری
کارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی از دانشگاه فردوسی مشهد
مریم محمدی
استادیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :