تدوین مدلی نوین برای تولید اسناد راهبردی و چشم انداز براساس فرایند استراتژیک توسعه شهری و مدلهای چشم اندازسازی

تدوین اسناد راهبردی سابقه ای بیش از سه دهه دارد لیکن سابقه بکارگیری روش های چشم انداز سازی و تدویناسناد راهبردی در ایران به حدود یک دهه پیش باز می گردد. این فرضیه که بکارگیری عین به عین این روش ها کهاکثراً دارای نقصان ها و ابهاماتی نیز هستند نمی تواند مسیر قابل اعتمادی برای توسعه شهرهای ایرانی اسلامی در اختیار قرار دهد، تاکید می کند که می بایست اصلاحات بر اساس نیاز، موضوع و مکان در آنها صورت پذیرد. همکاریدر طرح پژوهشی توسعه کمی و کیفی زیارت امام رضا (ع) در تدوین سند راهبردی حوزه معماری و شهرسازی، زمینهتدوین مدلی با هدف تجمیع ارزش های هماهنگ مدلهای معرفی شده و کاهش ابهام در شیوه عمل آنها را فراهم کردکه می تواند مسیر مناسبی در تولید اسناد راهبردی و چشم اندازسازی در طرح های موضوعی معماری و شهرسازی دراختیار قرار دهد. روش تحقیق از نوع اسنادی کتابخانه ای است و پس از جمع آوری اطلاعات مراحل تحلیل، تطبیق و نتیجه گیری را طی می کند. این مقاله با هدف ذکر شده ابتدا به تعریف و تدقیق جایگاه چشم انداز و چشم انداز سازیدر اسناد راهبردی می پردازد و سپس متکی به روش استراتژیک توسعه شهری (CDS)، روش های دیگر مطرح درتولید اسناد راهبردی و تدوین چشم انداز مورد بررسی قرار گرفته و نقاط برجسته هر کدام تحلیل می شود و بر اساسآن، مدل هفت مرحله ای تدوین چشم انداز و نه مرحله ای تدوین اسناد راهبردی با مراحل؛ شناخت، طرح سؤال،انطباق، مشارکت، ارزیابی، بیان و توضیح، تعمیق و تدقیق (ارزیابی)، گسترش و پایش پیشنهاد و تشریح می شود.

کلیدواژه ها:

فرایند استراتژیک توسعه شهری ، اسناد راهبردی ، چشم انداز سازی ، مدل و الگو