تاملی بر امکان توسعه مشارکت اجتماعی در پرتو سرمایه اجتماعی (مطالعه موردی جوانان شهر کرمان)

موضوع اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه سرمایه اجتماعی با مشارکت اجتماعی جوانان شهر کرمان است. چهارچوب نظری پژوهش بر پایه دیدگاه پاتنام درباره سرمایه اجتماعی (اعتماد اجتماعی و شبکه روابط اجتماعی) و مشارکت اجتماعی قرار دارد. روش بررسی تلفیقی ازروش کتابخانه ای و میدانی است. جامعه آماری تحقیق شامل جوانان 3-18 سال شهر کرمان است که با استفاده از فرمول تعیین کوکران، 375 نمونه از میان آنها به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند که با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمع آوری و با نرم افزار spss، با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. بطور کلی یافته های حاصل از پژوهش نشان می دهد که بین سرمایه اجتماعی و مشارکت اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد. در بین ابعاد اعتماد اجتماعی، اعتماد تعمیم یافته و اعتماد نهادی بالاترین همبستگی را با مشارکت اجتماعی نشان دادند. رگرسیون خطی ساده نشان میدهد که تاثیر سرمایه اجتماعی بر مشارکت اجتماعی معنادار است. در بین متغیرهای زمینه ای ، بین وضعیت اشتغال جوانان و مشارکت اجتماعی آنان تفاوت معناداری وجود داشت. در رگرسیون خطی چند متغیره، با توجه به اثرات کل بیشترین متغیر تأثیرگذار بر میزان مشارکت اجتماعی، اعتماد نهادی رسمی با B=0/42 می باشد. همچنین با توجه به ضریب تعیین بدست آمده می توان گفت 0/59 درصد از تغییرات متغییر وابسته(مشارکت اجتماعی) به وسیله اعتماد نهادی، اعتماد تعمیم یافته و شبکه روابط اجتماعی تبیین می شود.

کلیدواژه ها:

مشارکت اجتماعی ، سرمایه اجتماعی ، اعتماد ، شبکه روابط اجتماعی