مقایسه رضامندی شغلی و سلامت روان آموزگاران دانش آموزان درخودمانده و آموزگاران دانش آموزان سندرم داون با توجه به پایگاه اقتصادی اجتماعی

هدف پژوهش کنونی مقایسه رضامندی شغلی و سلام روانی آموزگاران دانش آموزان درخودمانده و آموزگاران دانش آموزان سندرمداون با توجه به پایگاه اقتصادی- اجتماعی شان بود. روش تحقیق از نوع تحلیل مقطعی بود. جامعه پژوهش تمام آموزگاران دانش آموزاناستثنایی شهرستان تهران را تشکیل می دادند. با استفاده از نمونه گیری در دسترس 180 آموزگار دانش آموزان استثنایی انتخاب شدندو پرسشنامه های رضامندی شغلی معلمان دانش آموزان استثنایی- نسخه تجدیدنظر شده (STJSQ-TR) و پرسشنامه سلامتعمومی گلدبرگ و هیلر را تکمیل کردند. داده های جمع آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره با MANCOVAتجزیه و تحلیل شدند و برای انجام این امر از نرم افزار SPSS نسخه 22 استفاده شد. یافته ها حاکی از آن بود که تفاوت معنی داری میان آموزگاران دانش آموزان در خودمانده و آموزگاران دانش آموزان سندرم داون در خصوص رضامندی شغلی و سلامت روان موجود است که این تفاوت در رابطه با پایگاه های اقتصادی- اجتماعی نیز حفظ شده است. با توجه به نتایج حاصل، میان آموزگاران دانش آموزان درخودمانده و آموزگاران دانش آموزان سندرم داون در خصوص سلامت روان و رضامندی شغلی تفاوت چشمگیری موجود است که این تفاوت را نمی توان به شانس یا تصادف نسبت داد. همچنین آموزگاران دانش آموزان درخودمانده که جزو پایگاه اقتصادی- اجتماعی پایین هستند نسبت به سایر پایگاه های اقتصادی- اجتماعی از سلامت روان و رضامندی شغلی کمتری برخوردار هستند.

کلیدواژه ها:

رضامندی شغلی ، سلامت روان ، در خودمانده ، سندرم داون