بررسی تاثیر برنامه های توانمندسازی بر تغییر رضایت شغلی از نظر معلمان آموزشدیده و معلمان آموزش ندیده شاغل در مدارس راهنمایی شهردزفول

هدف پژوهش بررسی میزان تاثیر برنامه های توانمند سازی بر تغییر رضایت شغلی از نظر معلمان اموزش دیده و معلمان آموزش ندیده شاغل درمدارس شهر دزفول واقع در استان خوزستان بوده است . نوع پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر شیوه پردازش داده ها از نوع تحقیقاتتوصیفی است . جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان به تعداد 175 نفر که در سال تحصیلی 93 - 1392 مشغول به تدریس در دورهراهنمایی در شهر دزفول بودند . در این پژوهش 120 نفر بر اساس روش های نمونه گیری خوشه ای و طبقه ای تصادفی انتخاب شده است .برای گردآوری داده ها از دو پرسشنامه شامل پرسشنامه توانمد سازی شرت و رینهارت ( 1992 ) و پرسشنامه شاخص توصیف شغل ، ویسوکی و کروم ( 1994 ) استفاده شده است که ضرایب پایایی به ترتیب برای پرسشنامه اول 0/85 و برای پرسشنامه دوم 0/87 به دست آمده است همچنین روایی صوری و محتوایی هر دو پرسشنامه مورد تأیید صاحب نظران و متخصصان قرار گرفت . داده های گردآوری شده با استفاده ازآمار توصیفی ) فراوانی ، درصد ، میانگین و انحراف معیار( و آمار استنباطی ) آزمون t گروه های مستقل ( . مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند .نتایج به دست آمده نشان داد که بین دیدگاه معلمان آموزش دیده و معلمان آموزش ندیده از نظر اثربخشی برنامه های توانمند سازی در تغییرنگرش رضایت شغلی آنان تفاوت معناداری وجود دارد . بدین صورت که تأثیر برنامه های توانمدسازی در معلمان آموزش دیده نسبت به معلمانآموزش ندیده در چهار بعد رضایت شغلی همچون ماهیت کار ، سرپرستی ، همکاران ، ترفیع و ارتقاء ( به جزء حقوق )بیشتر بوده است .

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، آموزش ، رضایت شغلی ، معلمان