بررسی عملکرد زیست محیطی شهراهواز

بدون تردید امروز دانش آب و هواشناسی جایگاه والایی درمیان علوم زمین به ویژه علوم جغرافیایی پیدا کرده است و نیز ازعوامل زندگی انسان است که درکاروزندگی انسان و کلیه موجودات نقش کاملا محسوس و بارزی دارد بطوریکه نامحدودترین بخش ازتحقیقات جغرافیایی است اقلیم معماری دانشی است که شیوه استفاده ازعناصراقلیمی درجهت طراحی ساختمان را امکان پذیرمی سازد شهراهواز به دلیل قرارگرفتن دریک موقعیت جغرافیایی خاص شرایط توپوگرافی و سامانه های اقلیمی موثربرمنطقه ازاقلیم نسبتا گرمی برخوردار است بطوریکه دمای هوا درسردترین ماه سال به 6.8 درجه سانتیگراد می رسد و درگرمترین ماه سال نیز گاهی از48.1 درجه سانتیگراد فراتر میرود به همین جهت شرایط زیست اقلیمی ویژه ای را به خود اختصاص داده است لذا لزوم بررسی شرایط اقلیمی دررابطه با طراحی و جهت استقرار ساختمانها ازاهداف اصلی این پژوهش می باشند برای دستیابی به اهداف تحقیق حاضر ازدوره اماری 10 ساله ایستگاه هواشناسی سینوپتیک شهر اهواز به روش تحلیلی توصیفی بهره گرفته شده شامل اندازه گیری های مربوط به عناصراقلیمی متفاوت دربازه زمانی 10 ساله از1996تا2005 است عناصراقلیمی فوق شامل: میانگین حداقل و حداکثر ماهانه دما میانگین حداکثر و حداقل مطلق دما رطوبت نسبی حداقل و حداکثر مجموع ساعات آفتابی مجموع و تعدادروزهای بارندگی است

کلیدواژه ها:

شهراهواز ، توسعه پایدار ، عملکرد زیست ـ محیطی ، مناطق گرم و مرطوب