بررسی اثرات زیست محیطی مالچ نفتی بر روی تپه های ماسه ای(منطقه مورد مطالعه: دشت سیستان)

سیستان از جمله مناطق دارای بیشترین فرسایش بادی در کشور بوده، به گونه ای که در حال حاضر نیز فراوانی وقوع طوفان های ماسه ای در سیستان رتبه اول کشور و رتبه دوم آسیا را داراست . استفاده از مالچ نفتی یکی از روش هایی است که به شکل گسترده جهت تثبیت ماسه های روان بکار می رود. عملیات تثبیت ماسه های روان که برای اولین بار در سال 1338 در ابعاد محدود در منطقه الباجی اهواز شروع گردید و عملیات تثبیت ماسه در منطقه سیستان در سال 1348 تا سال 1386 یعنی در یک دوره 39 ساله تلاش های زیادی در جهت کاهش منطقه سیستان در سال 1331 تا سال 1311 یعنی در یک دوره 33 ساله تلاش های زیادی در جهت کاهش معضل حرکت ماسه های روان و مقابله با فرسایش بادی صورت گرفته است. اما از آنجا که این تلاش ها از همراهی عوامل طبیعی چون بارندگی مناسب برخوردار نبوده همواره تداوم عملیات نیاز بوده و هر ساله مشکلات جدیدی عارض گردیده است که در این تحقیق به بررسی تأثیر مالچ نفتی بر روی فلور و نیز اثرات اقتصادی آن در منطقه سیستان پرداخته ایم. نتایج نشان داد که با وجود هزینه بالای این روش، از آن به عنوان تنها روش در جهت کاهش طوفان های ماسه ای در مناطقی که بارندگی آن کمتر از 50 میلی متر باشد استفاده می کنند و نیز از دیگر اثرات این روش می توان به افزایش 10 درصدی پوشش گیاهی اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

اثرات اقتصادی ، فرسایش بادی ، فلور ، مالچ نفتی ، سیستان ، طوفان های ماسه ای