ترمیم عصبی و نوروژنزیز پس از آسیب نخاع در ماهیان استخوانی

سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 761

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCPDMS01_196

تاریخ نمایه سازی: 16 خرداد 1394

چکیده مقاله:

نوروژنزیز پدیدهای معمول در مغز مهرهداران بوده و تمام مهرهداران تا حد کمی قادر به ترمیم نخاع طی مراحل تکاملی میباشند. با این وجود، تفاوتهای زیادی در پتانسیل نوروژنیک و ظرفیت ترمیم بین مهرهداران ردههای بالا و پایین وجود دارد که به گروه پلیژنتیکی آنها بستگی دارد. در ماهیان استخوانی حقیقی تعداد نسبی سلولهای جدید و همچنین تعداد مکان - های نوروژنیک بیشتر از پستانداران بوده و به همین دلیل ماهی دارای رشد نامحدود در مقایسه با پستانداران می باشد. منشا سلولهای جدید در مغز ماهی، سلولهای بنیادی هستند که سلولهای گلیال و نورونها را ایجاد میکنند. سلولهای جوان در بخشهای مختلف مغز مهاجرت کرده و از طریق فیبرهای گلیال شعاعی به ناحیه هدف هدایت میشوند. در این میان، نیمی از سلولهای جدید برای ادامه زندگی زنده مانده و نیمی دیگر با مرگ سلولهای آپوتوتیک حذف میشوند. در بررسی انجام شده روی ماهی کپور و ماهی طلایی مشخص شد که این ماهیان دارای ظرفیت بالایی در ترمیم ساختاری نخاع پس از آسیب دارند که دلیل آن را میتوان به توزیع گسترده سلولهای بنیادی در نواحی مختلف مغز، غلبه آپوتوزیز بر نکروزیز و ظرفیت بالا در رشد مجدد اکسونها نسبت داد. هدف این تحقیق، بررسی نوروژنزیز و مکانیزمهای دخیل در ترمیم عصبی پس از آسیب می باشد

نویسندگان

حدیثه کشیری

دانش آموخته دکتری شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان