بررسی و تحلیل روند تحول نظام شهری استان خوزستان طی سالهای 1390-1335

در این مطالعه برآن هستیم که به تحلیل شبکه شهی و توزیع فضایی جمعیت در کانون های شهری استان خوزستان طی سالهای 1335 تا 1390 بپردازیم. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از لحاظ روش بررسی توصیفی- تحلیلی می باشد. داده های تحقیق از سالنامه های آماری استان خوزستان گردآوری شده و به وسیله نرم افزار EXCEL و روش های مرتبه- اندازه، توزیع لگاریتمی و ضریب کشش پذیری به بررسی وضعیت شبکه شهری، سلسله مراتب شهری و توزیع فضایی جمعیت در استان خوزستان می پردازیم. در طول این سالها دو دوره کاملاً مجزا از یکدیگر قابل شناسایی می باشد. دوره اول شامل سالهای 1335 تا 1355 می باشد. از ویزگی های این دوره می توان به عدم حاکمیت نخست شهری، تعادل نسبی توزیع جمعیت در طبقات شهری، تعدد شهرهای بزرگ و تمرکز بخش اعظم جمعیت در آنها، عدم وجود برتری مطلق اهواز بر شهرهای بزرگ استان و تعداد کم شهرهای کوچک اشاره کرد. دوره دوم شامل سالهای 1355 تا 1390 می باشد. با حمله عراق به ایران در سال 1359 یک نقطه عطف در نظام شهری استان خوزستان به وقوع می پیوندد. این جنگ منجر به تخلیه جمعیتی دوشهر بزرگ استان یعنی ابادان و خرمشهر و تحولات شدید جمعیتی در نظام شهری خوزستان می شود. در طی این دوره شبکه شهری استان بطور کلی از توازن خارج شده، نخست شهری به شدت افزایش می یابد، اهواز خد را از بقیه شهرها جدا می کند و تبدیل به یک کلانشهر میلیونی می شود. به تعداد شهرهای کوچک هم شدیداً افزوده می شود.

کلیدواژه ها:

شبکه شهری ، استان خوزستان ، سلسله مراتب شهری ، توزیع فضایی جمعیت