توسعه فضاهای سبز ساختمانی در بناهای متراکم برکیفیت زندگی شهری

در راستای رشد جمعیت در زمین محدود، مفهوم «شهر» اجتناب ناپذیر است و با رشد بیشتر جمعیت شهری،مفهوم «تراکم» نمود پیدا می کند.شهرها در پاسخ به تمرکز به استقرار شهرهای بلند مرتبه و متراکم و مفهوم شهر فشرده روی می آورند. همچنین وضیعت تهویه و دما در شهرها،تحت تاثیر مفهوم کلیدی تراکم شهری است.شهر متراکم،تهویه ضعیف و تاثیر قوی «جزیره گرمای» را تجربه می کند و با توجه به مشکل اساسی اغلب کلان شهرها در رابطه با توسعه ی فضای سبز شهری و تقسیم بندی و توزیع عادلانه ی فضای سبز محل های در تناسب با ساخت و ساز شهری،به این سوال می رسیم که چگونه می توان در شهرهای متراکم فضای سبز شهری را توسعه داد و چگونه طبیعت را به فضای زندگی کشاند. یکی از روشهای رسیدن به آرامش دسترسی به محیط طبیعی است. متاسفانه امروزه با گسترش زندگی آپارتمانی رابطه انسان با طبیعت به میزان قابل توجهی قطع شده است و انسان همواره در تلاش است تا این خلاء بزرگ را با کشاندن گوشه هایی از طبیعت به محل زندگی خود پرکند. استفاده ی کاربردی از دیوارها، تراس ها و بام های سبز عمومی یا خصوصی گامی موثر به سوی توسعه و افزایش سرانه ی فضای سبز در کنار محل کار یا زندگی شهروندان می تواند محسوب شده و برای افراد جامعه به خصوص سالخوردگان و کودکان، فضای سبز امنی در کنار محل زندگی شان به وجود آورد. در صورت تلفیق ساختمان ها(محیط مصنوع) و فضای سبز(محیط طبیعی) می توان کیفیت زندگی شهری را بهبود بخشید.در این مقاله سعی در ارائه مزایا و موانع موجود در توسعه اینگونه فضاها می باشد.ابزار تحقیق در این مقاله،مطالعات کتابخانه ای و جستجوی اینترنتی است

کلیدواژه ها:

بام سبز ، تراس سبز ، نمای سبز ، فضای سبز ، تراکم شهری