واکنش سیستمهای آبرفتی به تغییرات سطح اساس: مطالعه رخساره ها و محیطهای رسوبی سازند آغاجاری

سازند آغاجاری دربرگیرنده رخساره های غالباً آواری گروه فارس (میوسن-پلیوسن) است که با تغییرات قابل توجه ضخامت و ترکیب سنگ شناسی در مناطق وسیعی از فروافتادگی دزفول و فارس گسترش دارد. بررسی و دانه (Sr, Sh, Sp, St, Sc) رخنمونهای این سازند در نواحی مختلف نشان میدهد رخسارههای آواری دانه متوسط و رخساره تبخیری (Gt) سازندگان اصلی آن هستند که با مقادیر کمتری از رخساره آواری دانه درشت (Fm و Fl) ریز همراهی میشوند. این مجموعه حاصل تکرار تعداد زیادی چرخه رسوبی در مقیاس متفاوت است که در یک پهنه گلی متأثر از آب و هوای گرم و خشک و سیستم رودخانه مآندری با بار رسوبی متغیر پدید آمده اند. نتایج این تحقیق گواه آن است که تغییرات ضخامت و رخساره های سازند آغاجاری از الگوی ساختاری و موقعیت گسلهای منطقه کاملاً تبعیت میکند. تحلیل رخساره ها و بازسازی شرایط محیطی این سازند نشان داد پایین بودن سطح آب دریاها و تغییرات سطح اساس عوامل اصلی تعیین کننده شرایط محیطی آن بوده است. تغییرات سطح اساس ناشی از بالاآمدگی و فرونشینی متفاوت حوضه در امتداد گسلها با کنترل موازنه بین پتانسیل فرسایش و نرخ رسوبگذاری در تعیین هندسه و بار رسوبی رودخانه های آن زمان نقش اساسی داشته است.

کلیدواژه ها:

سطح اساس ، محیط رسوبی ، سازند آغاجاری