پانته ایسم، وحدت آفاقی، زمینه گرایی

معماری و طراحی شهری همواره به عنوان یکدانش میان رشته ای مطرح بوده و معماران امروز نیاز روزافزونی به آشنایی با دانشهای مرتبط به معماری احساس می کنند همچنین باتوجه به تاثیراتی که مکاتب فکری و فلسفی درقرن اخیر برجریانهای معماری همچون دیکانستراکشن و فولدینگ گذاشتند و حتی نحله های فکری سیاسی توانستند به حیطه نظریه پردازی درمعماری راه یابند تاثیرپذیری ازنظریات مطرح دربسترفرهنگی ایران اسلامی همچون نظریه معظم و قابل تدبری چون وحدت وجود به مراتب امری منطقی و قابل قبول به نظر می رسد چرا که وجود مایه های غنی عرفانی درفرهنگ مردمان ایران زمین برای متفکران و صاحبنظران داخلی و خارجی همواره منبع الهام بوده است یافته های علمی قرن اخیر و پیدایش نظریاتی چون نظریه گشتالت که ازجایگاه علمی و پژوهشی گرانقدری برخوردار است و همواره درفرایندهای ادراکی و مباحث زیبایی شناسی موردتوجه بوده نیز به روشنی نشان میدهد که ادراک درذهن انسان باتوجه به تمام اجزای پیرامونی یک سوژه انجام مپ یذیرد و آفرینش فرم بدون درنظر گرفتن بافت پیرامون نمی تواند امری مطلوب باشد پرواضح است که خصوصیات بافت پیرامون طرح به هیچ وجه به ویژگیهای بصری و فرمیک طرح محدود نمی شود واحترام به فرهنگ تاریخ باورها و سلائق ساکنان امری غیرقابل اجتناب است این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی به شرح موضوع می پردازد و به روش پیمایشی مطالعات انجام شده را بررسی کرده و درنهایت به این نتیجه می رسد که باوجود پتانسیل بالای معماری زمینه گرا درنزدیک ساختن معماری ایرانی به خواسته ها و نیازهای خود درنظر گرفتن ابهامات موجود درمبانی و وجود فاصله چشمگیر میان سخن تاعمل ازسوی زمینه گرایان شناخته شده کارایی زمینه گرایی را لااقل دربسترفرهنگی ایرانی درهاله ای ازابهام قرارمیدهد