تغییر رویکرد جهت تامین امنیت منابع آب کشاورزی و آشامیدنی در بحران های جنگی از طریق پدافند غیر عامل

پیشرفت سریع علوم و فناوری نظامی در زمینه تولید انواع سلاح ها توسط کشورهای پیشرفته و آرزوی دستیابی سریع، کمهزینه و بدون خونریزی به اهداف جنگی، روشهای جدید و ناجوانمردانه ای را برای به زانو درآوردن رقیب به وجود آوردهاست که میتوان به آلوده سازی و تهدید منابع و ذخایر حیاتی آب آشامیدنی و کشاورزی اشاره کرد . منبع اصلی آبآشامیدنی تهران رودهای کرج، جاجرود و لار است که توسط سه سدی که بر روی آن ها نصب شده اند تامین می شود . سدمخزنی درودزن شیراز که بر روی رودخانه کر احداث گردیده است، آب کشاورزی حدود 76 هزار هکتار از اراضی کشاورزیو همچنین آب شرب شهر شیراز، مرودشت و تعدادی از روستاهای بین راه و موسسات بزرگ صنعتی و صنایع پتروشیمی راتامین می نماید. بنابراین بررسی اهمیت حمله دشمن به منابع و ذخایر آب کشاورزی و آشامیدنی و در نتیجه پدافندغیرعامل در برابر حملات ضروری است. در این تحقیق منابع و ذخایر آب کشاورزی بر مبنای مساحت اراضی تحت شرب بهگروه های اهمیتی تقسیم بندی میشوند و سپس جهت تامین امنیت آنها، اصول پدافند غیر عامل و به صورت تخصصیاصل استحکام و مقاوم سازی برای اینگونه سازه ها بررسی و تطبیق داده می شود. در نهایت تغییر رویکرد در مراحلمکانیابی و طراحی جهت مقابله با تهدیدهای دشمن بیان میشود که با طی این مراحل سازه های تامین و ذخیره آب شاملسدهای مخزنی، سدهای انحرافی و تنظیمی، استخرهای ذخیره آب، ایستگاه های پمپاژ آب، چاه ها و قنوات در برابرحملات ایمنی بالاتری می یابند.

کلیدواژه ها:

تهدید ، منابع آب ، ایمن سازی ، پدافندغیرعامل