تأثیر روی و شوری بر رشد و ترکیب شیمیایی کلزا

به منظور بررسی تأثیر شوری و روی بر رشد و ترکیب شیمیایی کلزا، آزمایش گلخانه ای در قالب طرح کامل تصادفی به صورت فاکتوریل با سه تکرار صورت گرفت. تیمارها شامل سه سطح روی (0، 5 و 10 میلی گرم در کیلوگرم خاک از منبع سولفات روی) و چهار سطح شوری (0، 500، 1000 و 1500 میلی گرم کلرید سدیم در کیلوگرم خاک) بودند. نتایج نشان داد که افزایش سطوح شوری منجر به کاهش معنی دار وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه گردید. با کاربردروی مقدار این پارامترها به طور معنی داری افزایش یافت. با افزایش شوری و سطوح روی غلظت پرولین افزایش یافت. اینتغییرات ممکن است اثرات سوء شوری را کاهش دهد. کاربرد روی، باعث افزایش غلظت روی اندام هوایی و ریشه گردید.همراه با افزایش سطوح مختلف شوری، غلظت سدیم اندام هوایی و ریشه به طور معنی داری افزایش داد. کاربرد سطوحمختلف روی، تاثیری بر غلظت سدیم اندام هوایی و ریشه نداشت و همچنین کاربرد سطوح مختلف شوری تاثیر معنی داریدر افزایش غلظت پتاسیم اندام هوایی نداشت اما غلظت پتاسیم ریشه را نسبت به شاهد به طور معنی داری کاهش داد.به طور کلی نتایج این آزمایش به وضوح نشان می دهد که کاربرد روی در شرایط شور به خوبی توانست از طریق افزایشپارامترهای رشدی و زیست شیمیایی موجب بهبود رشد گیاه گردد. پیشنهاد می گردد که نتایج به دست آمده در اینتحقیق در شرایط مزرعه ای نیز ارزیابی گردد. همچنین تأثیر تنش شوری بر غلظت سایر عناصر غذایی بویژه عناصر غذاییکم مصرف مورد بررسی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شوری ، کلزا ، روی ، پرولین