بررسی تاریخ کاشت و سطوح مختلف نیتروژن بر اجزای عملکرد کنجد (Sesamum indicum L) رقم محلی در منطقه باشت

به منظور بررسی تاریخ کاشت وسطوح مختلف نیتروژن بر اجزای عملکرد کنجد رقم محلی آزمایشی به صورت اسپلیتپلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1391 در منطقه باشت اجرا شد. دراین آزمایش تیمارهاشامل تاریخ کاشت به عنوان عامل اصلی در سه سطح (بیستم خرداد ماه، پنجم و بیستم تیرماه) ونیتروژن به عنوان عامل فرعی درسه سطح (صفر، 50 و 100 کیلو گرم در هکتار) از منبع اوره استفاده شد.صفاتی نظیر ارتفاع بوته ، ضخامت شاخه ،تعداد شاخه هایفرعی ،تعداد کپسول در بوته ،تعداد دانه در کپسول ،طول غلاف ،وزن هزار دانه ،عملکرد اقتصادی ،عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت اندازه گیری شد.تجزیه داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SAS و مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون چند دامنه ای دانکن انجام گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تاریخ کاشت بر صفاتی مانند ارتفاع بوته ، قطر شاخه ،تعداد شاخه های فرعی ، تعداد دانه در کپسول ،طول غلاف و وزن هزار دانه در سطح احتمال 5% معنی دار شد.اثر نیتروژن بر تمامی صفات درسطح احتمال 1% معنی دار گردید. اثر متقابل تاریخ کاشت وسطوح نیتروژن در هیچ یک از صفات معنی دار نشد. از میان همه تیمارهابیشترین و کمترین عملکرد دانه به ترتیب در تیمار تاریخ کاشت پنجم تیر ماه با مصرف 50 کیلوگرم در هکتار نیتروژن با عملکرد1171 کیلوگرم در هکتار و تیمار تاریخ کاشت بیستم خرداد و عدم مصرف نیتروژن با عملکرد 837 کیلوگرم در هکتار به دستآمد.همچنین بیشترین و کمترین عملکرد بیولوژیک به ترتیب در تیمار تاریخ کاشت پنجم تیر ماه و مصرف 50 کیلوگرم در هکتار