سنجش اثرات گردشگری روستایی بر ریز عوامل محتوایی حفاظت محیط زیست روستاییمطالعه موردی: روستاهای هدف گردشگری استان اصفهان

گردشگری روستایی به لحاظ ماهیت ویژهاش، دارای اثرگذاری مستقیم بر محیط زیست بوده و از طرف دیگر، برنامه ریزی صحیح حفاظت محیط زیست به عنوان زمینه استقرار و رشد گردشگری روستایی در مناطق میزبان است. مهمترین عوامل مطرح در مفهوم محیط زیست شامل منابع طبیعی، انواع آلودگیها، جمعیت وظرفیت برد می باشد که دارای اثرپذیری متفاوتی از توسعه گردشگری روستایی است. از اینرو هدف پژوهش حاضر سنجش اثرات گردشگری روستایی بر عوامل محتوایی در محیط زیست بیست سه روستاهای هدف گردشگری استان اصفهان می باشد. نتایج این پژوهش که با استفاده از روش اسنادی در بررسی پیشینه پژوهش و روش رگرسیون چندگانه توام صورت گرفته نشان میدهد که گردشگری روستایی فاقد تاثیرگذاری مثبت بر حفاظت عامل محتوایی محیط زیست در 23 روستاهای هدف گردشگری استان اصفهان است. در اینپژوهش سه عامل محتوایی محیط زیست شامل عامل منابع طبیعی مانند آب، زمین، خاک و هوا، عامل آلودگیها و عامل ظرفیت برد روستاهای هدف، مبتنی بر 16 شاخص مورد تحلیل قرار گرفت. جامعه آماری این پژوهش در چهار طبقه، شامل جامعه میزبان، مسئولین بخش دولتی، گردشگران و تورگردانان، و مجموعا از 227 نفر تشکیل شده است. نتایج ناشی از تحلیل پرسشنامه های این پژوهش نشان می دهد که فرضیه پژوهش مبنی بر اثرگذاری مثبت توسعه گردشگری روستایی بر حفاظت محیط زیست در روستاهای هدف گردشگری استان اصفهان در شرایط فعلی تایید نمی شود.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، حفاظت محیط زیست ، روستای هدف گردشگری ، استان اصفهان